NZOZ Medicus

Articles

Wybielanie

Rosnące zapotrzebowanie na piękny uśmiech powoduje, że wybielanie zębów jest procedurą stosowaną nie tylko ze wskazań klinicznych. Choć literatura nie stwarza podstawy do obaw o bezpieczeństwo pacjenta, nie mniej przy wybielaniu należy pamiętać o zachowaniu środków ochrony i profesjonalnego nadzoru ze strony lekarza dentysty.

Dlaczego zęby nie zawsze są białe?

Przyczyny przebarwień tkanek twardych zębów dzieli się na wewnętrzne i zewnętrzne. Wewnętrzne mogą powstawać jeszcze w czasie tworzenia zębów, ale także już po ich wyrznięciu, natomiast zewnętrzne są efektem nawyków żywieniowych. Do przyczyn wewnętrznych zaliczymy: przebarwienia spowodowane stosowaniem antybiotyków tetracyklinowych, obecność wysokich stężeń fluoru w spożywanej wodzie i pokarmach, wady rozwojowe zębów, ale także rozpady zgorzelinowe będące następstwem urazów i nieleczonych zapaleń miazgi. Czynniki zewnętrzne to brak higieny prowadzący do odkładania się płytki nazębnej i złogów w których gromadzą się barwniki z kawy, herbaty, wina itp., także palenie tytoniu i próchnica.

Zanim wybielimy

Często do „wybielenia” wystarczają zabiegi typowo higieniczne- usunięcie kamienia nazębnego i oczyszczenie szczoteczką zębów w gabinecie, a następnie przestrzeganie zasad prawidłowej higieny jamy ustnej może dać bardzo zadowalający efekt (patrz dział: higiena i profilaktyka). Przeleczenie zębów z próchnicą i założenie estetycznych wypełnień również da odpowiednie rezultaty. Jeśli jednak powyższe działania nie przynoszą spodziewanych efektów stosuje się różne techniki wybielania odpowiednio od sytuacji.

Jak to działa?

Wybielanie jest dziś oparte na nadtlenku wodoru. Jest to układ wysoce reaktywny i przy dostarczeniu niewielkich ilości energii ulega rozpadowi. Powstają tak zwane wolne rodniki, które „atakują” barwne wiązki o długich łańcuchach i rozkładają je do mniejszych, łatwiej rozpuszczalnych. Ponieważ wolne rodniki po rozpadzie nadtlenków poruszają się we wszystkich kierunkach, dlatego nawet miejsca nie pokryte materiałem wybielającym zostaną wybielone. Najczęściej stosowanymi są preparaty o substancji aktywnej  w różnych stężeniach w zależności od wskazań i wybranej metody.

Co i jak wybielamy?

Wybielanie zębów martwych (dokomorowe)- zęby po leczeniu kanałowym często ulegają przebarwieniom, wiąże się to z rozkładem pozostałych w komorze zęba elementów rozkładu krwi i tkanek. Takie zęby są z reguły o kilka tonów ciemniejsze od pozostałych. Warunkiem wybielania w takim przypadku jest prawidłowo przeprowadzone leczenie kanałowe. Jeśli ząb spełnia ten warunek umieszcza się materiał wybielający w komorze zęba, a następnie zamyka wypełnieniem tymczasowym, pacjent musi zgłosić się po wyznaczonym przez lekarza czasie w celu kontroli, ewentualnej wymiany materiału i ponownej kuracji wybielającej lub założenia wypełnienia ostatecznego jeśli oczekiwany efekt zostanie osiągnięty. Zdarza się, że zęby leczone kanałowo ponownie ciemnieją, wymagają wtedy powtórzenia zabiegu po jakimś czasie.

Wybielanie zębów żywych (zewnętrzne)- stosuje się gdy na zębach żywych obecne są przebarwienia. W odróżnieniu od wybielania zębów martwych można tu dokonać zabiegu na 2 sposoby:

  • w gabinecie (ang. in-office bleach)
    Wybielanie w gabinecie jest dokonywane przy użyciu odpowiednich materiałów wybielających, które mogę być dodatkowo wspomagane światłem. Efekt jest z reguły widoczny natychmiast, przy czym należy pamiętać, że stabilizacja koloru następuje po kilku dniach.
  • w domu
    jest wiele sposobów na wybielanie zębów w domu, na rynku ogólnodostępne są paski, pasty wybielające itp., jednak zawierają one niskie stężenia substancji aktywnych, co powoduje iż efekt wybielania widoczny jest dopiero po długim okresie stosowania i dla pacjenta może być prawie niezauważalny. Dużo pewniejszym i bezpieczniejszym sposobem jest wybielanie prowadzone pod nadzorem lekarza dentysty. Po zgłoszeniu lekarz dobiera odpowiednie stężenie środka wybielającego, wykonuje wyciski zębów szczęki i żuchwy. Na następnej wizycie pacjent otrzymuje nakładki do których następnie samodzielnie będzie nanosić żel wybielający zgodnie z instrukcją podaną przez lekarza. Nakładki umieszcza na zębach i nosi również przez czas podany przez lekarza (z reguły jest to kilka godzin dziennie). Dla wzmocnienia i utrwalenia rezultatów polecane są pasty wybielające.

O czym należy pamiętać?

  1. Leczenie powinno być ustalane indywidualnie z lekarzem.
  2. Uwaga: nieumiejętne stosowanie materiałów wybielających może prowadzić do podrażnienia dziąseł, dlatego wymagana jest szczególna ostrożność i dokładna instrukcja dla pacjentów.
  3. Częstym efektem ubocznym jest nadwrażliwość, z reguły mija ona po zakończeniu wybielania, dostępne i polecane są liczne środki znoszące nadwrażliwość i poprawiające komfort zabiegu.
  4. W trakcie trwania i po kuracji (ok. 2 tygodni) nie poleca się jedzenia zawierającego silne barwniku (buraki, jagody, kawa itp.), ponieważ po wybielaniu szkliwo szybciej absorbuje barwniki.
  5. Zabiegi nie powinny być powtarzane częściej niż raz na 8-12 miesięcy w celu uniknięcia niepożądanych efektów.
  6. Należy pamiętać, że w trakcie wybielania, obecne w zębach wypełnienia i uzupełnienia protetyczne nie ulegną wybieleniu, dlatego jeśli efekt kosmetyczny nie jest zadowalający należy dokonać wymiany tych uzupełnień gdy kolor zębów się „ustabilizuje”. Okres 10 do 14 dni powinien być wystarczający.

Michał Parfieńczyk

Basting R T, Rodrigues A L Jr, Serra M C, The effects of seven carbamide peroxide bleaching agents on enamel microhardness over time. J Am Dent Assoc. 2003 Oct;134(10):1335-42. Dahl J E, Pallsen U, Tooth Bleaching—A Critical ReviewOf The Biological Aspects. Crit Rev Oral Biol Med. 14(4):292-304 (2003) Raszewski Z, Bielsze zęby. Nowy gabinet stomatologiczny, nr 2, 2008, s 34-45

 

Umów się na konsultacje i wybielanie w dogodnym terminie. Sprawdź jaki rodzaj wybielania możemy Tobie zaproponować. 
Rejestracja telefoniczna: 58 556 38 28 od poniedziałku do piątku od 9.00 do 20.00